Many thanks to Graeme Reid for the masthead drawing & design - © 2005 (www.gnreid.co.uk)
Klik hier om terug te keren naar de Engelse vertaling


Deze navolgende biografie van Sven Hassel bestaat uit verschillende officiele bronnen, zoals de brochure van de film 'Pantsers des doods', verschillende interviews en persdocumentatie die door Sven's zoon Michael beschikbaar werd gesteld.

Sven Hassel

Sven Hassel with copies of his books in various languages

Sven Hassel in a portrait used on many book covers Sven Pedersen werd geboren op 19 april 1917, in een typisch Deens arbeidersgezin in Frederiksborg, Denemarken. Als zoon van Peder Oluf en Hansigne Pedersen nam hij later zijn moeder's meisjesnaam Hassel aan.

In 1931, op veertienjarige leeftijd, ging Sven Hassel werken in de scheepvaart. Deze periode duurde vijf jaar voordat hij in 1936 in Deense militaire dienst ging.

In 1937 verkocht hij al zijn bezittingen, inclusief zijn favoriete boeken van Erich Maria Remarque's 'Im Westen nichts Neues' en 'Der Weg zuruck' om een paspoort te kunnen betalen. "Ik had maar een wens, dienst nemen in een leger. In Denemarken, dat toen door werkloosheid was getroffen, lagen er geen kansen voor mij. Sven Hassel with Straf Rgm 27 armband Ik had al geprobeerd om bij de Huzaren te komen, maar omdat ik een arbeidersachtergrond had kreeg ik geen kans de officiersopleiding te doen." Hij kocht een treinkaartje richting Duitsland. "Duitsland was dichterbij dan Engeland. Ik meldde me aan bij een Wehrmacht-wervingsburo, maar het ging niet zo gemakkelijk als ik dacht. Alleen Duitse ingezetenen konden dienen. Na zes maanden proberen werd ik uiteindelijk toegelaten tot het Zevende Cavalerie Regiment, op voorwaarde dat ik tot Duitser genaturaliseerd zou worden." Na nog eens zes maanden veroordeeld te zijn tot de barakken in Breslau, werd Hassel uiteindelijk in dienst genomen en naar het Tweede Panzer in Eisenach gestuurd.

Sven Hassel in officer's uniform "Niemand geloofde dat er een oorlog zou komen. We waren ons wel bewust van de herbewapening, maar we dachten dat dat een soort van garantie was om een oorlog te voorkomen". In 1939 marcheerde Hassel met de Wehrmacht Polen binnen.

Een jaar later probeerde hij het leger te ontvluchten. "Ik heb mannen gezien die het gevecht aangingen in hun lust naar avontuur. Over het algemeen duurde het 15 minuten om dat verlangen weer kwijt te raken. Oorlog is geen lolletje, en na een jaar was ik gewoon uitgeput. Na een kort verlof keerde ik niet terug naar mijn eenheid. Sven Hassel wearing German steel helmet Desertie noemden ze het. Ik werd overgeplaatst naar een sonderabteilung, een strafregiment bestaande uit criminelen en afvalligen." Vanaf dat moment werd het een kwestie van overleven. "Wij kregen altijd de meest gevaarlijke missies - er werd niet verwacht dat we het er levend vanaf zouden brengen. Vechten zoals wij dat deden maakte menselijke ratten van ons, alleen het instinct tot zelfbehoud hield ons overeind. Dat is ook de reden waarom armoede de beste soldaten creeerd; arme mensen moeten vechten voor hun bestaan." Strafregimentsoldaten moesten vijf keer worden voorgedragen voor het Ijzeren Kruis om het te mogen ontvangen.

Hassel raakte zeven maal gewond tijdens de oorlog. Hij werd onderscheiden met het IJzeren Kruis, Eerste en Tweede Klasse, plus een aantal andere onderscheidingen die hij nooit draagt - de Gouden Medaille, het Italiaanse Militaire Kruis. Ook werd hij gezien met de Finse Mannerheim Order.

Sven Hassel in panzer officer's uniform Hij diende zowel in het Tweede Cavalerie Regiment, als in het Elfde en Zevenentwintigste Panzer Regiment. Na de eerste campagne in het Oosten werd hij naar Finland gezonden als een zogenaamde Duitse vrijwilliger maar verbleef de langste tijd in Rusland. Aan het eind van de oorlog had Hassel aan alle fronten gevochten, behalve die van Noord-Afrika, en had de rang van luitenant verworven.

Na gevangen te zijn genomen door de Russen in Berlijn's Tiergarten, zou Hassel vier jaar, tussen 1945 en 1949, als krijgsgevangene verblijven in Russische, Amerikaanse, Franse en Deense krijgsgevangenenkampen. Wedding photo Sven Hassel and Dorthe Jensen Na vrijgekomen te zijn vertrok Hassel naar het Franse Vreemdelingenlegioen. Op zijn reis daarheen leerde hij zijn toekomstige echtgenote Dorthe Jensen kennen. Zij veranderde hem van gedachten en het lukte hem werk te vinden in de automobiel-industrie in Denemarken. Hij trouwde met Dorthe op 6 januari 1951. Samen hebben zij een zoon, genaamd Michael, die geboren werd in 1952.

Gedurende zijn verblijf in de krijgsgevangenenkampen schreef hij op elk stuk papier dat hij kon bemachtigen. Dorthe moedigde hem aan de aantekeningen te bundelen tot een boek, en in 1953 accepteerde de veertiende uitgever die hij bezocht het manuscript voor 'De fordÝmtes Legion' ['Het bataljon der verdoemde'].

In 1957 werd Hassel getroffen door de Kaukasische griep, een ziekte opgelopen in de oorlog die totale verlamming veroorzaakte. Pas in 1959 genas hij daarvan. Gedurende de tijd dat hij herstelde ontving hij een bericht van zijn Engelse uitgever waarin stond dat hij "vooral niet moest stoppen met schrijven". Er werden nog twee boeken gepubliceerd: 'Pantsers des doods' en 'Frontkameraden'. Hassel werd snel internationaal populair. Sven Hassel (Copyright Erik Haaest) Vanaf die tijd is de volledige verzameling van veertien oorlogsromans vertaald in 18 talen en gepubliceerd in meer dan 50 landen. Er zijn, in Engeland alleen, al meer dan 8 miljoen exemplaren verkocht en meer dan 50 miljoen exemplaren wereldwijd. Een vijftiende oorlogsroman is in voorbereiding, waarschijnlijk getiteld 'The Glorious Defeat' , dat verslag doet van de mislukte poging Hitler in 1944 te vermoorden.

In 1964 emigreerde Sven Hassel naar Barcelona, Spanje, waar hij nog steeds woont en schrijft. Sven Hassel on the set of Wheels Of Terror Zijn boeken worden op het moment in het grootste gedeelte van de wereld niet meer gedrukt, alhoewel ze op de Finse bestseller-lijst nog steeds hoge ogen gooien. Momenteel worden er onderhandelingen gevoerd om de boeken opnieuw te drukken. Het zal interessant zijn te zien welk respons deze boeken krijgen, die op zo'n rauwe maar toch ook humoristische manier geschreven zijn.

Attentie: De versie van Erik Haaest over Sven Hassel wordt door Sven Hassel en zijn familie ten stelligste ontkend. Deze versie kan op het internet gevonden worden als daar behoefte aan is.

Dan Smith
dang65@yahoo.com
Juli 1998

Dutch translation by Antoine Wolf
antoinewolf@hotmail.com
Maart 2003

Home - Books - Biography - Characters - Email - Mailing List - Copyright Notice